Mijn camera leidt me af

Stom hè. Degenen die me kennen weten dat mijn Fujifilm X100V bijna een verlengstuk van mijn arm is. En toch, hij leidt me af. Hij leidt me af, omdat ik met die camera alleen maar met fotografie bezig ben. Hij leidt me af, omdat ik door de camera overal plaatjes zie en vergeet te genieten. Ik vergeet te lezen, te ontdekken, rust te pakken. Mijn camera leidt me af.

Terwijl ik dit schrijf rolt station Den Bosch langzaam onder me vandaan. Mijn toestel zit in mijn tas, en ik kom eindelijk toe aan mijn nieuwsbrief. Natuurlijk, ik ben onderweg naar Utrecht en daar ga ik me weer uren verliezen in fotografie. Maar dat hoeft dus nu nog niet. De trein schudt en een dame met een veel te grote koffer valt bijna van de trap waar ze oploopt. Ik heb niks met die dubbeldekkers, die bewegen teveel.

Ik beantwoord een mailtje. Leuk, een 1-op-1 workshop in Nijmegen, natuurlijk kan dat. Het is allemaal gerelateerd, maar met mijn camera in mijn tas wordt reistijd werktijd, er komen dingen af, die ik niet vanavond nog moet doen. En laten we eerlijk zijn, deze route kan ik inmiddels dromen. Ik sta bijna vanzelf op als we er bijna zijn.

Mijn camera leidt me af, behalve bewust ga fotograferen. Nog twintig minuten, jongen. Dan mag je weer uit de tas.